Η Λαϊκή Βιβλιοθήκη

Browsing the People's Library at Liberty Square in October 2011. Photo courtesy of Flickrmor

Ο Χάουαρντ Ζιν είναι εδώ. Ο Ντόμινικ Νταν και ο Tομ Γουλφ, επίσης. Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ, η Μπάρμπαρα Έχρενράιχ, ο Δρ Χου και ο Μπέογουλφ: όλοι εδώ, και όλα δωρεάν. Μπορεί το Barnes & Noble να κινδυνεύει και τα Borders στην απέναντι πλευρά του δρόμου να έκλεισαν πριν από μήνες, αλλά η Λαϊκή Βιβλιοθήκη στην Λίμπερτι Σκουέρ είναι ανοιχτή, τόσο για δουλειά όσο και για ψυχαγωγία.

Το ότι μια δανειστική βιβλιοθήκη θα ξεφύτρωνε, και θα ήταν πλήρως λειτουργική από την πρώτη κιόλας μέρα της κατάληψης, έχει νόημα, αν σκεφτεί κανείς ότι η ανταλλαγή ιδεών είναι υψίστης σημασίας εδώ, σε ένα νέο σταυροδρόμι του κόσμου. Όπως ακριβώς οι καταληψίες, νέοι και ηλικιωμένοι, σμίγουν με τους Αφρικανούς, τους Εβραίους, τους Αλγονκίνους [:Ινδιάνοι του Καναδά] και τους Ισπανόφωνους Αμερικανούς, έτσι και ο Τοκβίλ αλληλεπιδρά με τον Νίκολας Έβανς και τον Νόαμ Τσόμσκι.

Η τριανταδιάχρονη Μάντυ Χενκ είδε το εναρκτήριο κάλεσμα του περιοδικού Adbuster για την κατάληψη της Γουόλ Στριτ και ταξίδεψε από το Greencastle της Ιντιάνα για να εργασθεί στη βιβλιοθήκη, κατά τη διάρκεια της φθινοπωρινής της άδειας. Βιβλιοθηκονόμος στο Πανεπιστήμιο DePaul, περίμενε ένα «πραγματικό κίνημα» εδώ και πολλά χρόνια, ώσπου κάποια στιγμή είδε μια φωτογραφία της βιβλιοθήκης και μια αφίσα δίπλα της που έγραφε: «Τι χρειάζεται η βιβλιοθήκη: Βιβλιοθηκονόμους!».

«Και να ’μαι!», είπε εύθυμα, ενώ αρχειοθετούσε βιβλία σε διάφανα πλαστικά μποξ, που αραδιάζονται κατά ντουζίνες στο βορειοανατολικό άκρο της Λίμπερτι Σκουέρ. Η Χενκ δεν εκπλήσσεται από το γεγονός ότι μια βιβλιοθήκη στήθηκε τόσο γρήγορα. «Κάθε φορά που εμφανίζεται ένα κίνημα σαν αυτό, οι άνθρωποι φέρνουν βιβλία. Ο κόσμος έχει ανάγκη από πληροφόρηση. Και ιστορικά, ο γραπτός λόγος έχει διαδραματίσει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο».

Οι νεαροί αναγνώστες μπορούν να βρουν πλούσιο υλικό, κατάλληλο για την ηλικία τους, όπως το When We Were Too Youngτου A.A. Μιλν [συγγραφέα του Winnie the Pooh], τον Όλιβερ Τουίστ, το Χόμπιτ — αλλά και πιο εκκεντρικούς τίτλους, όπως τα Παραμύθια για Μικρούς Επαναστάτες. 

Ένας άλλος εθελοντής βιβλιοθηκονόμος, ο τριαντατριάχρονος Στιβ Σάιρεκ, τελειώνει το μεταπτυχιακό του στην Αγγλική Φιλολογία, στο Πανεπιστήμιο Rutgers. Κάθε μέρα, από τις 7 Οκτωβρίου, ταξιδεύει από το σπίτι του, που βρίσκεται στην Washington Heights, μέχρι την Λίμπερτι Σκουέρ. Την πινακίδα που έφτιαξε για τη βιβλιοθήκη την άρπαξε από το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν: «Παιδεία, Νομιμότητα και Ηθικό Κύρος: Η Λαϊκή Βιβλιοθήκη,» έγραφε.

«Έφτασαν περισσότεροι άνθρωποι, εμφανίστηκαν περισσότερα βιβλία κι όλο αυτό όσο πάει και μεγαλώνει», είπε ο Σάιρεκ. «Στη Νέα Υόρκη, εξάλλου, όλοι πρέπει να καθαρίσουν το υπόγειό τους», σχολιάζει χαριτολογώντας, κάτι που θα μπορούσε να εξηγεί πώς συνέβη και έχουν απογραφεί σχεδόν 1.800 τίτλοι. Συγγραφείς όπως η Ναόμι Κλάιν, η Ιβ Ένσλερ και η Κατρίνα Βάντεν Χέβελ έχουν προσφέρει υπογεγραμμένα αντίτυπα, ενώ η τελευταία, εκδότρια του περιοδικού The Nation,  έχει υποσχεθεί να χαρίσει εκατοντάδες παλιότερα και πρόσφατα τεύχη του.

Με αυτό το κύμα προσφοράς, η βιβλιοθήκη έχει γίνει κάτι σαν κέντρο συλλογής βιβλίων. «Κόσμος στέλνει βιβλία από ολόκληρη τη χώρα και εμείς απλώς τα προωθούμε», δήλωσε ο Σάιρεκ. «Δεν χρειάζεται να επιστραφούν».

Οι βιβλιοθήκες, όπως και οι εφημερίδες, είναι πυλώνες μιας δημοκρατικής κοινωνίας

Οι εθελοντές καταγράφουν κάθε βιβλίο στο LibraryThing, έναν ιστότοπο καταλογογράφησης, σκανάροντας τον αριθμό ISBN, χρησιμοποιώντας μια εφαρμογή του iPhone. Μια απλή διαδικασία για τίτλους όπως το «Wicked», το «Eat Pray Love» και το «Get Rich Cheating: The Crooked Path to Easy Street». Ένα μπλογκ και μια σελίδα στο Facebook καταγράφουν τις επισκέψεις χαρισματικών λογοτεχνών και το στήσιμο βιβλιοθηκών σε διάφορους κατειλημμένους χώρους του κινήματος ανά τη χώρα.

Μια Τρίτη, κάποιοι κάθονταν στους γρανιτένιους πάγκους απέναντι από τα ράφια της βιβλιοθήκης, κι ήταν τόσο απορροφημένοι από την ανάγνωσή τους, που δεν σήκωσαν καν το κεφάλι, παρά τη φασαρία γύρω τους. Η Χενκ θεωρεί ότι το να ξεφεύγουμε είναι σημαντικό, ειδικά αν σκεφτούμε πόσο σοβαρά ζητήματα οδήγησαν τον κόσμο στην Λίμπερτι Σκουέρ.

«Τα μυθιστορήματα είναι εξαιρετικά σημαντικά επειδή βοηθούν τους ανθρώπους να καταλάβουν τον κόσμο», είπε η ίδια. «Κάπως έτσι, η βιβλιοθήκη είναι ένα μέρος για να έρθεις και να καταλάβεις τον κόσμο».


ΤΗΣ Jennifer Sacks

Αυτό το άρθρο είναι επίσης διαθέσιμο σε: Αγγλικα, Ισπανικα, Πορτογαλικα, Τουρκικα

Περίπου ο συντάκτης:

. Follow him on Twitter / Facebook.